Polacy przeprowadzają się w ciągu całego swojego życia średnio 3 – 4 razy2. Z kolei najwięcej, bo ponad 30 proc. osób planujących zakup nieruchomości, jest w grupie wiekowej 55+, niewiele mniej, bo 28 proc. to osoby w wieku 35 – 443. Dla wielu z tych kupujących będzie to miejsce, w którym spędzą swoją emeryturę. Jednocześnie należy pamiętać, że jak wskazuje część raportów demograficznych, przyszłe pokolenia seniorów będą znacząco różnić się od obecnych – pod względem stylu życia, poziomu aktywności, wykształcenia czy oczekiwań wobec przestrzeni. To przypomina, że projektowanie mieszkań i osiedli nie może opierać się na sztywnych, jednowymiarowych schematach.

– W swoich przewidywaniach eksperci OECD podkreślają, że miasta, które nie uwzględnią potrzeb różnych grup wiekowych już na etapie planowania, poniosą w przyszłości wysokie koszty społeczne i ekonomiczne. Oczywiście w projektowaniu inwestycji mieszkaniowych gotowych na wyzwania przyszłości nie chodzi o budowanie osiedli stricte dla seniorów, ale o tworzenie środowiska, które ewoluuje wraz z mieszkańcami. Dzięki temu będą one w stanie uniknąć rewolucyjnych zmian za kilka czy też kilkadziesiąt lat, jednocześnie odpowiadając niezmiennie na potrzeby wszystkich mieszkańców na różnych etapach życia. Rozwiązania służące młodym rodzinom, osobom pracującym zdalnie czy singlom często okazują się równie istotne dla mieszkańców w późniejszych latach – podkreśla Adam Urbański, Dyrektor Sprzedaży w TDJ Estate.

Wspólnota jako odpowiedź na samotność

Jednym z najpoważniejszych problemów starzejącego się społeczeństwa jest rosnący poziom osamotnienia. Jak wynika z badania z 2025 roku, ponad 60 proc. seniorów odczuwa samotność, a blisko 20 proc. zmaga się z nią często lub bardzo często4. Kurczące się sieci relacji wpływają negatywnie na zdrowie psychiczne i fizyczne, a wraz z rosnącą liczbą osób starszych problem ten będzie znacząco wzrastał.

– Odpowiedzią na te wyzwania nie są wyłącznie rządowe programy i polityka publiczna. Również podmioty prywatne, w szczególności deweloperzy, mają realny wpływ na to jak, realizowane są projekty mieszkaniowe odpowiadające na demograficzne zmiany. Tworzenie przestrzeni takich jak zielone dziedzińce, kluby mieszkańca, miejsca do nieformalnych spotkań czy aktywności sąsiedzkiej, sprzyja budowaniu relacji międzyludzkich, które powstają w sposób naturalny i spontaniczny. Rozwiązania te podnoszą jakość życia wszystkich mieszkańców, niezależnie od wieku, a w dłuższej perspektywie mogą skutecznie ograniczać ryzyko izolacji społecznej osób starszych – dodaje Adam Urbański.

Projektowanie dostępności już dziś

Windy, szerokie ciągi komunikacyjne, brak barier architektonicznych czy czytelny układ przestrzeni wspólnych są dziś często postrzegane jako standard, który podnosi komfort codziennego życia. W perspektywie demograficznej stają się jednak kluczowym warunkiem samodzielności mieszkańców w późniejszych latach życia.

Projektowanie dostępności od początku pozwala uniknąć kosztownych i trudnych adaptacji w przyszłości. Co ważne, nie oznacza to tworzenia rozwiązań dedykowanych wyłącznie osobom starszym, lecz uniwersalne podejście, które zwiększa komfort wszystkich mieszkańców, a w szczególności grup o specjalnych potrzebach, np. rodziców z dziećmi, osób z ograniczeniami mobilności czy seniorów.

[fragment artykułu]