Zapytano konsumentów o zmiany decyzji zakupowych w sklepach. Okazało się, że blisko 47% kobiet dość często ostatecznie wrzuca do koszyka produkt innej marki niż wcześniej planowana. 42,5% bardzo rzadko to robi, a 4,8% – niemal zawsze. Z kolei ponad 46% mężczyzn sporadycznie tak działa, a 39,3% – dość często. Niektórzy eksperci, patrząc na drugą najczęściej podawaną odpowiedź kobiet i najpopularniejsze wskazanie mężczyzn, stwierdzają brak jednoznacznych różnic w tego typu zachowaniach między płciami. Z badania wynika też, że aż pięć grup wiekowych przeważnie bardzo rzadko kupuje produkt innej marki, niż zamierzało. W dwóch przedziałach dominuje dość częsta taka praktyka. Widać też, że wraz z wiekiem obserwuje się spadek skłonności do zmiany wyborów.

Polakom dość często zdarza się finalnie włożyć do koszyka zakupowego produkt innej marki, niż planowało w drodze do sklepu. Biorąc pod uwagę podział wskazań na płeć, widać, że prawie połowa kobiet robi to dość często – 46,6%, a blisko 50% mężczyzn – bardzo rzadko – 46,2%. Tak wynika z niedawno opublikowanego raportu Hybrid Europe. Jak komentuje dr Wojciech Maciejewski z Instytutu Prawa, Ekonomii i Administracji (UKEN), istnieją badania wskazujące – choć niejednoznacznie – na większą wrażliwość kobiet na czynniki społeczne i środowiskowe oraz większą skłonność do modyfikowania decyzji pod ich wpływem.

– Moim zdaniem, może to stanowić częściowe wyjaśnienie większej skłonności kobiet do zmiany wyboru konkretnej marki. Nie można też wykluczyć oddziaływania innych bodźców. W przypadku mężczyzn bardziej prawdopodobne wydaje się znaczenie czynników kulturowych, w tym dokonywanie zakupów na podstawie wcześniej przygotowanej listy, często sporządzonej przez inną osobę. Nie posiadam jednak jednoznacznych dowodów naukowych potwierdzających tę tezę – opiera się ona jedynie na obserwacjach – wyjaśnia dr Maciejewski.

Natomiast Michał Rosiak z Hybrid Europe zwraca uwagę na to, że różnica między zachowaniami kobiet i mężczyzn głównie wynika z roli, jaką pełnią w procesie zakupowym. – One częściej są w fazie wyboru. Na bieżąco porównują, optymalizują i reagują na sytuację. Oni przeważnie są w trybie realizacji. Idą po konkretny produkt i go po prostu kupują. Badanie nie obrazuje kwestii lojalności, a pokazuje sposób podejmowania decyzji. Dla rynku to oznacza, że konsumentki są podatniejsze na zmianę decyzji, a konsumenci – bardziej przewidywalni – dodaje ekspert.

[fragment raportu]

(MN, Czerwiec 2026 r.)

Ww. materiał jest udostępniony na zasadzie nieodpłatnej licencji
© MondayNews Polska | Wszelkie prawa zastrzeżone

materiał prasowy

Rosnące koszty operacyjne, brak bieżącej widoczności przepływu aktywów i straty opakowań zwrotnych stają się jednym z coraz większych wyzwań dla firm zarządzających rozbudowanymi łańcuchami dostaw. Według analiz branżowych nawet 10-15 proc. opakowań zwrotnych może ginąć każdego roku, generując wielomilionowe straty i zmuszając organizacje do utrzymywania nadmiarowych zasobów. Coraz więcej przedsiębiorstw sięga więc po technologie RFID, które pozwalają odzyskać kontrolę nad obiegiem RTI i ograniczyć „ukryte koszty” logistyki.

Palety, skrzynki i kontenery transportowe od lat pozostają podstawą funkcjonowania łańcuchów dostaw. Choć na co dzień traktowane są przede wszystkim jako element operacyjny logistyki, w praktyce stanowią istotną część aktywów przedsiębiorstw. Problem pojawia się wtedy, gdy firmy tracą kontrolę nad ich obiegiem.

Według analiz branżowych nawet 10-15 proc. opakowań zwrotnych ginie każdego roku
w dużych łańcuchach dostaw, a w niektórych systemach poolingowych straty mogą sięgać nawet 15-20 proc1. Jednocześnie koszty związane z zarządzaniem logistycznymi aktywami mogą odpowiadać nawet za około 5 proc. przychodów przedsiębiorstwa.

Eksperci zwracają uwagę, że problemem coraz częściej nie jest sam brak opakowań, ale brak dostępu do aktualnych danych o ich przepływie. W efekcie firmy utrzymują nadmiarowe zapasy palet czy kontenerów, aby zabezpieczyć ciągłość operacji, zamrażając przy tym dodatkowy kapitał.

– W wielu organizacjach opakowania zwrotne nadal funkcjonują poza pełną kontrolą systemową. Przedsiębiorstwa wiedzą, ile aktywów kupują, ale często nie są w stanie precyzyjnie określić, gdzie znajdują się one na kolejnych etapach łańcucha dostaw, jak długo pozostają poza obiegiem lub w którym momencie dochodzi do ich utraty. – wyjaśnia Michał Wesołowski, SALES MANAGER MAS POLAND Checkpoint Systems.

[fragment artykułu]

Źródło: Checkpoint Systems
materiał prasowy

Od końca lat 80. przybyło w Polsce ponad pół miliona jednoosobowych gospodarstw domowych. To jednak wcale nie koniec istotnych zmian – informują eksperci portalu RynekPierwotny.pl

W ostatnim czasie o demografii mówi się sporo. Przyczyna to bardzo niskie odczyty wskaźnika dzietności. Należy jednak pamiętać, że istotną kwestią (m.in. w kontekście „mieszkaniówki”) są także mniej akcentowane zmiany liczby oraz struktury gospodarstw domowych. Eksperci portalu RynekPierwotny.pl dotarli do ciekawych danych z 1988 roku, które można porównać ze znacznie nowszymi statystykami. Zestawienie informacji, które dzieli ponad 30 lat, pokazuje nam nie tylko spadek średniej wielkości polskich gospodarstw domowych. Ważne są również inne zmiany. Najpierw warto jednak odpowiedzieć na pozornie proste pytanie dotyczące tego, czym w ogóle jest gospodarstwo domowe.

Gospodarstwo domowe – nie zawsze znaczy to samo?

Porównywanie odległych czasowo informacji o polskich gospodarstwach domowych na pewno byłoby prostsze, gdyby przez cały czas obowiązywała jednolita definicja gospodarstwa domowego. Nastąpiła jednak pewna zmiana. Mianowicie, w ramach spisów powszechnych z 1988 roku, 2002 roku oraz 2011 roku definiowano gospodarstwo domowe jako zespół osób (spokrewnionych lub niespokrewnionych) mieszkających i utrzymujących się wspólnie.

W 2021 roku miała miejsce zmiana, gdyż przyjęto tzw. koncepcję mieszkaniową gospodarstwa domowego. Zgodnie z nią, osoby mieszkające w jednym domu/lokalu (spokrewnione lub niespokrewnione) są automatycznie uważane za członków tego samego gospodarstwa domowego. Nie można wykluczać, że pozostawienie starszej definicji, która uwzględniała też kryterium wspólnego utrzymania, skutkowałoby jeszcze większym wzrostem spisowej liczby gospodarstw jednoosobowych.

Mocno wzrosła także liczba gospodarstw z 2 osobami

Wydaje się, że pomimo modyfikacji definicji gospodarstwa domowego, poniższy wykres dobrze pokazuje trendy dotyczące struktury polskich gospodarstw domowych. Chodzi głównie o wzrost liczby oraz udziału gospodarstw liczących jedną lub dwie osoby. To zmiana istotna również mieszkaniowo, gdyż kreuje popyt na samodzielne lokale do zakupu lub pod wynajem (o raczej niedużej powierzchni).

Wspomniane już powyżej wieloletnie trendy sprawiły, że średnia spisowa liczba członków gospodarstwa domowego w Polsce zmieniała się następująco:

• 1988 r. – 3,10 osoby (praktycznie brak zmian względem 1978 r.)

• 2002 r. – 2,84 osoby

• 2011 r. – 2,82 osoby (3,05 osoby po przeliczeniu według nowej definicji z 2021 r.)

• 2021 r. – 2,99 osoby według nowej definicji gospodarstwa domowego (prawdopodobnie ok. 2,75 osoby według starej definicji)

W kontekście poniższego wykresu eksperci portalu RynekPierwotny.pl podkreślają, że do grupy jednoosobowych gospodarstw domowych zaliczają się nie tylko młodzi single i osoby samotne w średnim wieku.

[fragment raportu]

Autor: Andrzej Prajsnar, ekspert portalu RynekPierwotny.pl
materiał prasowy

Pierwszy kwartał 2026 roku przejdzie do historii globalnego rynku złota inwestycyjnego. Światowy popyt na fizyczne złoto osiągnął drugi najwyższy kwartalny wynik w historii pod względem wolumenu oraz najwyższy w historii pod względem wartości czyli 74 miliardy dolarów.

Dynamiczny wzrost zainteresowania inwestorów przełożył się również na rekordowe wyniki Mennicy Skarbowej spółki notowanej na rynku New Connect, Giełdy Papierów Wartościowych, która odnotowała znaczący wzrost przychodów, wielokrotny wzrost zysków oraz wyraźne zwiększenie poziomu zapasów złota dostępnych „od ręki”. Mennica Skarbowa zakończyła pierwszy kwartał 2026 roku z przychodami na poziomie 471 mln zł, co oznacza wzrost o 42,6 proc. w porównaniu z analogicznym okresem ubiegłego roku.

Według danych World Gold Council globalny popyt na fizyczne złoto inwestycyjne w pierwszym kwartale 2026 roku wyniósł 474 tony, co oznacza wzrost o 42 proc. rok do roku. Był to drugi najwyższy kwartalny wynik w historii rynku – wyższy odnotowano jedynie w rekordowym drugim kwartale 2013 roku. Jeszcze bardziej imponująco prezentuje się wartość sprzedaży. Popyt na złoto osiągnął poziom 74 mld dolarów, co stanowi najwyższy wynik kwotowy w historii rynku złota inwestycyjnego. Dla porównania, średnia kwartalna wartość popytu z ostatnich pięciu lat wynosiła około 23 mld dolarów.

– Pierwszy kwartał 2026 roku był jednym z najmocniejszych okresów w historii światowego rynku złota inwestycyjnego. Widzieliśmy rekordowy popyt praktycznie na wszystkich kluczowych rynkach, a zainteresowanie inwestorów było napędzane zarówno przez czynniki geopolityczne, jak i rekordowe ceny kruszcu. Dla Mennicy Skarbowej oznaczało to historycznie wysoką sprzedaż oraz bardzo wyraźną poprawę wyników finansowych. Szczególnie istotne jest dla nas to, że dzięki odpowiednio zwiększonym zapasom mogliśmy utrzymać wysoką dostępność produktów dla klientów mimo bardzo trudnej sytuacji podażowej na rynku. Jednocześnie obserwujemy rosnącą aktywność klientów w obszarze odkupu złota – wielu inwestorów, którzy kupowali kruszec w poprzednich latach, dziś decyduje się realizować część zysków przy rekordowych poziomach cen. – mówi Adam Stroniawski, członek Zarządu Mennicy Skarbowej.

[fragment artykułu]

Źródło: Mennica Skarbowa
materiał prasowy

W Polsce wciąż nie ma przepisów wdrażających unijne rozporządzenie MiCA, a okres przejściowy kończy się już za kilka tygodni. Według znawców rynku, brak szybkich zmian w tym zakresie spowoduje problemy dla krajowych spółek.

Może też doprowadzić do wszczęcia przez Komisję Europejską postępowania naruszeniowego przeciwko państwu członkowskiemu. Jak przekonują eksperci rynkowi, na obecnej sytuacji zyskują jedynie zagraniczne firmy, które przejmują nasz rynek. Jednocześnie w parlamencie RP toczy się kilka równoległych prac nad uregulowaniem tego rynku. Mimo to, zdaniem ekspertów, stan niepewności może potrwać od kilku tygodni do nawet wielu miesięcy, co będzie ze szkodą dla całego rynku i konsumentów. Do tego może dojść do sytuacji, że przez legislacyjny chaos będą na polskim rynku działać nielegalnie firmy bez licencji, ale faktycznie – bez ryzyka ukarania. Nie będzie bowiem organu właściwego do egzekwowania przepisów.

Coraz mniej czasu

Rozporządzenie MiCA w sprawie rynku kryptoaktywów obowiązuje na poziomie unijnym, czyli również w naszym kraju. Na problem Polski zwraca uwagę dr hab. Krzysztof Piech, prof. Uczelni Łazarskiego. Nadal nie mamy krajowej ustawy wykonawczej, która w pełni wskazywałaby organ nadzoru, procedury, sankcje, opłaty i praktyczną ścieżkę licencjonowania dla dostawców usług kryptoaktywowych. Ekspert podkreśla, że po 1 lipca br. kończy się maksymalny okres przejściowy w UE, przy czym każdy kraj mógł inaczej go określić. ESMA (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) wskazał, że po tej dacie podmioty świadczące ww. usługi klientom w UE bez licencji będą naruszać unijne prawo i powinny tego zaprzestać.

– MiCA wymaga wyznaczenia organu nadzoru oraz sankcji w ustawie. To tylko tyle i aż tyle. Bez tej lokalnej ustawy nie da się uzyskać zezwolenia, ścigać naruszeń i rozwijać działalności w Polsce, ani w ogóle jej prowadzić. Co ciekawe, w rozporządzeniu MiCA funkcjonuje tzw. metoda świadczenia usług na zasadzie reverse solicitation, aczkolwiek stosowanie jej będzie dla firm pozaunijnych ekstremalnie trudne. Nie mogłyby one podejmować jakichkolwiek działań marketingowych w UE – komentuje Maciej Grzegorczyk, radca prawny i doradca podatkowy.

Jak zaznacza Karol Sobków ze Stowarzyszenia Blockchain Polska, MiCA ma co do zasady bezpośrednie zastosowanie we wszystkich państwach UE, niezależnie od tego, czy przyjęto krajową ustawę uzupełniającą. Nie oznacza to jednak, że brak uchwalenia odpowiednich przepisów krajowych pozostaje bez znaczenia. W praktyce brak przyjęcia wymaganych środków krajowych może prowadzić do wszczęcia przez Komisję Europejską postępowania naruszeniowego przeciwko danemu państwu członkowskiemu. W przypadku braku usunięcia uchybienia dochodzi do skierowania sprawy do TSUE, a nawet do nałożenia sankcji finansowych. Z kolei Sławek Zawadzki, Co-CEO Kanga Exchange, ostrzega, że realnie grożą nam postępowania. W ich wyniku Polska może zapłacić kary finansowe.

– Konsekwencje wobec Polski na poziomie UE są możliwe. Komisja Europejska może wszcząć postępowanie naruszeniowe, jeżeli państwo członkowskie nie zapewnia skutecznego stosowania prawa unijnego. MiCA obowiązuje, ale problemem jest brak krajowej infrastruktury wykonawczej, tj. organu, procedur, sankcji i sprawnej obsługi procesu licencyjnego. Dla naszego kraju nie jest to duży problem, ponieważ jesteśmy na drugim miejscu w UE pod względem liczby naruszeń. Jest ich ponad 90. Tylko Hiszpania ma ich więcej, bo ok. 100 – dodaje dr hab. Krzysztof Piech, prof. UŁa.

[fragment artykułu]

(MN, Maj 2026 r.)

Ww. materiał jest udostępniony na zasadzie nieodpłatnej licencji
© MondayNews Polska | Wszelkie prawa zastrzeżone

materiał prasowy

Polacy chcą remontować szybciej i taniej – ale sklepy nie zawsze nadążają za ich oczekiwaniami. Boom na DIY ujawnia jedno z największych wyzwań branży: jak zapewnić dostępność produktów w świecie, w którym klient nie chce czekać.

Rynek DIY w Polsce dynamicznie się rozwija. Rosnące koszty usług remontowych, ograniczona dostępność fachowców oraz zmiana nawyków konsumenckich sprawiają, że coraz więcej Polaków decyduje się na samodzielne prace w domu. Trend, który wyraźnie przyspieszył w czasie pandemii, dziś utrzymuje się mimo presji inflacyjnej i coraz mocniej wpływa na sposób funkcjonowania sklepów budowlano-remontowych.

Jednocześnie, według danych z raportu Handel Detaliczny Artykułami DIY w Polsce 2026, branża przechodzi wyraźną transformację. Coraz większą rolę odgrywa sprzedaż online – szczególnie w modelach łączących różne kanały oraz platformy marketplace. Choć jej udział w całości sprzedaży nadal nie jest dominujący, to właśnie obecność cyfrowa zaczyna decydować o przewadze konkurencyjnej.

Zmienia się też funkcja sklepów stacjonarnych, które przestają być wyłącznie miejscem zakupu, a coraz częściej pełnią rolę centrów usług, m.in. rozwijając ofertę typu Do It For Me. W efekcie rośnie znaczenie integracji wszystkich kanałów sprzedaży oraz ich ścisłej współpracy.

Technologia odpowiedzią na problem dostępności

W odpowiedzi na rosnącą presję operacyjną sklepy coraz częściej sięgają po rozwiązania technologiczne, które pozwalają lepiej zarządzać towarem i zwiększać jego dostępność.

– W ostatnich latach obserwujemy wyraźną zmianę w sposobie funkcjonowania sklepów DIY. Z jednej strony rośnie popyt, z drugiej rośnie też złożoność operacyjna, wynikająca z liczby produktów, kanałów sprzedaży i oczekiwań klientów. Kluczowym wyzwaniem przestaje być dziś sama dostępność oferty, a zaczyna być realna dostępność produktu w konkretnym miejscu i czasie. Konsument oczekuje, że jeśli widzi produkt online lub na półce, będzie mógł go od razu kupić, bez szukania, pytania obsługi czy sprawdzania zaplecza. – wskazuje Robert Głażewski Business Unit Director Checkpoint Systems.

Technologie takie jak RFID oraz inteligentne etykiety umożliwiają monitorowanie produktów w czasie rzeczywistym, szybsze i dokładniejsze inwentaryzacje oraz ograniczenie błędów w zarządzaniu stanami magazynowymi. Dzięki temu sklepy mogą szybciej reagować na braki i lepiej odpowiadać na rzeczywiste potrzeby klientów.

[fragment artykułu]

Źródło: Checkpoint Systems, Inc.
materiał prasowy

W 2026 roku Polska ma szansę umocnić swoją pozycję jako jeden z kluczowych rynków transakcji sale leaseback w regionie Europy Środkowo-Wschodniej. Można się spodziewać zwiększonego zainteresowania ze strony inwestorów zagranicznych, którzy coraz częściej będą angażować się w tego typu projekty. Sprzyjają temu m.in. wyższe stopy kapitalizacji niż w Europie Zachodniej, stabilny rozwój gospodarki oraz dojrzały rynek nieruchomości. Dodatkowo obecność firm o międzynarodowym ratingu, prywatnych grup kapitałowych i funduszy private equity sprawia, że Polska staje się atrakcyjnym kierunkiem dla kapitału zagranicznego.

Przyszłość najmu zwrotnego w tym roku będzie przede wszystkim zależeć od globalnego apetytu na realne aktywa i długoterminowe przepływy pieniężne, wzmocnione przez lokalną stabilność prawną oraz rosnącą dojrzałość polskich przedsiębiorstw. Jeśli te trzy elementy – kapitał globalny, przewidywalność krajowa i strukturalna zmiana gospodarki – zagrają razem, Polska ma realną szansę stać się jednym z najważniejszych rynków sale leaseback w Europie Środkowo-Wschodniej.

– Międzynarodowy kapitał już teraz aktywnie inwestuje w Polsce. Nasz rynek łączy cechy, których poszukują dziś inwestorzy – relatywnie wyższe stopy kapitalizacji niż w Europie Zachodniej, solidny wzrost gospodarczy, stabilny sektor korporacyjny i profesjonalny rynek nieruchomości. W 2026 roku można z dużym prawdopodobieństwem oczekiwać wyraźnie większej obecności inwestorów zagranicznych w polskich transakcjach najmu zwrotnego. Będzie to efekt kilku nakładających się trendów globalnych i lokalnych – mówi Agnieszka Radkiewicz z firmy INWI.

[fragment artykułu]

(MN, Kwiecień 2026 r.)

Ww. materiał jest udostępniony na zasadzie nieodpłatnej licencji
© MondayNews Polska | Wszelkie prawa zastrzeżone

materiał prasowy